Argon

Z Nurkopedia
Wersja z dnia 19:46, 4 sty 2012 autorstwa Mario0804 (dyskusja)$7

(różn.) ← poprzednia wersja | Zatwierdzona wersja (różn.) | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Diagram elektronowy Argonu. Autor Greg Robson
Gęstość 1,784 kg/m3
Ciepło właściwe 520 J/(kg*K)
Przewodnictwo cieplne 0,01772 W/(m*K)

Argon (Ar) jest fizjologicznie obojętnym gazem (w niektórych warunkach tworzy wiązania z innymi pierwiastkami – ale nie w twoim ciele), który, podobnie jak hel i neon, występuje w postaci pojedynczych atomów.

Na pierwszy rzut oka, zastosowanie argonu w nurkowaniu wydaje się wątpliwe. Jest gazem bardzo gęstym i w związku z tym utrudniającym oddychanie, ma też silne działanie narkotyczne. Gdybyś próbował nurkować na mieszance argon|argonu i tlenu, doświadczyłbyś narkozy i problemów z oddychaniem już na głębokości 6 m.

Argon jest jednak znakomitym izolatorem ze względu na wielkość jego atomów i niskie ciepło właściwe. Dlatego jest on często używany przez nurków rekreacyjnych, technicznych i komercyjnych do napełniania suchych skafandrów, jako że zapewnia lepszą izolację niż powietrze. Ponieważ argon jest bardzo gęsty, izobaryczna przeciwdyfuzja nie stanowi problemu. Mimo to, że stosowaniem argonu do napełniania suchych skafandrów wiążą się pewne potencjalne problemy.

Po pierwsze, dotychczas przeprowadzono mało badań dotyczących dekompresji na lekkim gazie w środowisku ciężkiego gazu. Te wątpliwości w dużym stopniu rozwiewa fakt, że nie ma teoretycznych podstaw do przypuszczań, że takie problemy mogłyby wystąpić, oraz że nurkowie od lat używali argonu do napełniania suchych skafandrów, bez zgłaszania większych problemów. Musisz sobie jednak zdawać sprawę, że napełniając swój skafander argonem, w pewien sposób eksperymentujesz.

Druga wątpliwość wiąże się z faktem, że musisz być absolutnie pewny, że nikt przypadkowo nie użyje twojej butli z argonem do oddychania pod wodą. Ponieważ systemy do napełniania skafandrów argonem zazwyczaj używają czystego gazu, brak tlenu byłby znacznie większym problemem niż gęstość argonu czy jego efekt narkotyczny. Aby uniknąć takich problemów, twój zestaw do napełniania argonem nie powinien mieć drugiego stopnia automatu oddechowego, ani innego mechanizmu który pozwoliłby na oddychanie gazem z butli. Poza tym, zazwyczaj argon jest przechowywany w małej butli, wyraźnie oznaczonej w celu minimalizacji ryzyka jej pomyłki z butlą zawierającą gaz oddechowy.

Nurkowie techniczni często używają argonu do napełniania suchych skafandrów. Potrzebna jest do tego oddzielna butla i specjalny automat – bez drugiego stopnia z ustnikiem!